Tekstbureau Idee & Uitvoering

Voorbeelden

Onder deze links vindt u verschillende voorbeelden van onze teksten.

Tennisjournaal

Eerste nummer

Vierde nummer

Algemene teksten

Toespraak voor een jarige

Begrafenistoespraak

Herinneringen van oud-rechercheur Theo Buis

Fragment uit Coby, mijn zusje

Impressie van een reis

Herinneringen aan een oom

Dachau

Verloren Dagen

Reina Prinsen Geerligs

Toerist in eigen stad

Artikel over oorlogsmisdadiger Boere

Brochures/FlyersBrochures

Bakkerij-flyer-achterkant
Bakkerij-flyer-voorkant

Brochure Dynamis

Brochure Ruud Visser

Presentatie Gratis-Post

Folder Zinzear

Folder stichting DIA

WebsitesW

Stichting Spangmakerebsites

Robert van Beurden

GratisPost

WepStudio

Hidden Reserve

Wester Tophoff  Advocaten

TrainSlim

Voorbeelden persbericht

Nina Stichting

Gratis Post

Reklet-Tchai Indonesia

Lezingen WO 2

Overige opdrachtgevers: Bouman GGZ, Dynamis Vastgoedconsultants & makelaars, Reklet-Tchai Indonesia, Wester Tophoff Advocaten, WSI, Koninklijke BAM Groep,Elsman projects, Tennisjournaal, World at your feet,HR Project, WBR Rotterdam, Holland Office, Stichting DIA, Oikocredit, VPRO, Het Rode Kruis, Gemeente Rotterdam, Início, Miroir Fim, NPS, NEON, Fiction Film, Makelaarsland, Recreatiewoning, Sophia Kinderziekenhuis, Deelgemeente Delfhaven, Kwekerij Jac van Weerdenburg,

Van Beurden, Directzorg, O'Neill Europe, Asteralus-groep, ROI Zuid-Oost, Nivon, Vivax Novitas, Vormdesign, stichting Spangmaker.

                  

 

          

 

Als haar dochter Coby overlijdt trekt de moeder de rest van het gezin mee in haar verdriet. Het boek is een aangrijpende roman over de dood van een jong meisje en de gevolgen daarvan.

Na de eerste rit in de nieuwe auto van mijn vader werd er een foto van ons genomen. De laatste van mijn zusje. Ik heb hem vaak bekeken. Soms, als ik geluk heb, ruik ik de geur die toen in onze auto hing. Het moet vroeg in de morgen zijn, een uur of negen, en de zon moet een paar uur geschenen hebben.'

 

Rob van Olm

‘Het enige wat we hebben,’ zei mijn collega Henk Groenendijk, ‘is een schrijfblok en een afgekloven potlood.’

     Het was 1968. We hadden zelfs nog geen naam voor onze nieuwe afdeling; het begrip CID (Criminele Inlichtingen Dienst) bestond nog niet. Ook termen als inkijkoperatie, pseudo-koper, toongeld, doorlaatoperatie, infiltratie, safehouse, peilapparatuur en tapkamer waren niet bekend. Er was totaal geen kennis van zaken en eigenlijk werden Henk Groenendijk en ik in het diepe gegooid zonder dat we konden zwemmen. We ondervonden zelfs weerstand van collega’s. ‘Op elke barkruk zit de duivel,’ zei een gereformeerde adjudant.

Als het een zwoele avond is en er een vuurtje wordt gemaakt op het strand van in het Marokkaanse Taghazoute, zijn Marijke en ik vanzelfsprekend ook van de partij. Er wordt dan rond het kampvuur door een jaarlijks wisselend internationaal gezelschap flink wat gepraat, gegeten, gedronken en gezongen. Dit allemaal onder een fraaie sterrenhemel, bij het ritme van de golven van de Atlantische Oceaan en bij tijd en wijle een volle maan.
                                                                                                       
 

Tekstidee & Uitvoering